Zamek w Arco

Ruiny Zamku w Arco górują na szczycie potężnej wapiennej skały, dominującej nad równiną Sarca, kilka kilometrów od jeziora. Podejście — około 20 minut z centrum Arco szlakiem wśród drzew oliwnych i dębów ostrolistnych — wynagradza widok, który Albrecht Dürer uwiecznił na akwareli z 1495 roku, przechowywanej dziś w Luwrze: jednym z pierwszych realistycznych pejzaży w historii sztuki zachodniej.

Zamek był siedzibą hrabiów d’Arco, jednego z najpotężniejszych rodów feudalnych Trydentu, którzy władali nim przez niemal osiem wieków — od XII do XVIII. Położenie na wysokości 273 metrów nad poziomem morza czyniło go niemal nie do zdobycia: kroniki odnotowują tylko jedno udane oblężenie — wojsk napoleońskich w 1703 roku, które zdobyły go przy użyciu artylerii i częściowo rozebrały.

Dziś zamek jest majestatyczną ruiną, ale zachował elementy o dużej wartości. Torre Grande (Wielka Wieża), odrestaurowana i dostępna dla zwiedzających, mieści cykl późnogotyckich fresków z XIV wieku, przedstawiających dworską rozrywkę — grę w warcaby, szachy i rycerskie zabawy — z żywością kolorów i narracyjną świeżością rzadko spotykaną w tamtej epoce. Te freski, odkryte pod warstwami tynku w 1986 roku, są głównym powodem, dla którego warto odwiedzić zamek nawet nie będąc miłośnikiem wędrówek.

Trasa zwiedzania wiedzie wzdłuż murów obwodowych, cystern do gromadzenia wody deszczowej (niezbędnych do przetrwania oblężeń), pozostałości kaplicy oraz fundamentów różnych budynków. Tablice informacyjne rozmieszczone na trasie odtwarzają życie w zamku i dzieje rodu d’Arco.

Wejście na wzgórze zamkowe jest bezpłatne i możliwe przez cały rok; wstęp do Wieży z freskami wymaga biletu. Szlak jest w dobrym stanie, ale niedostępny dla wózków dziecięcych ani inwalidzkich. Zaleca się zabranie wody, zwłaszcza w miesiącach letnich. Zamek można osiągnąć z centrum Arco w 20 minut pieszo, kierując się oznakowaniem od Parco Arciducale.