Pustelnia San Giorgio
Dwunastowieczna pustelnia przycupnięta na skale nad Gargnano: 30 minut podejścia w stronę ciszy i widoku bez granic.
Pustelnię założył w XII wieku benedyktyński mnich, który wybrał to naturalne schronienie — wgłębienie w skalnej ścianie — jako miejsce odosobnienia i modlitwy. Niewielki kościółek, przylegający do skały tworzącej jego tylną ścianę, mierzy zaledwie 10 na 5 metrów, lecz jego położenie nadaje mu powagę, jakiej nie mogłaby powtórzyć żadna katedra. Kamienny ołtarz, malowane freskami ściany (XIV-XV wiek, częściowo zniszczone, lecz wciąż czytelne) oraz półmrok sączący się przez niewielkie okna tworzą atmosferę absolutnego skupienia.
Zewnętrzny portyk, wsparty na kolumnach z lokalnego kamienia, to najczęściej fotografowane miejsce: stąd widok obejmuje całe jezioro aż po weneckim brzegu, z Punta di San Vigilio i Monte Baldo na pierwszym planie. Jesiennymi porankami, gdy z jeziora unosi się mgła, pustelnia zdaje się zawieszona nad chmurami — obraz, który przez wieki karmił legendy i ludową pobożność.
Obok kościoła niewielki budynek gościł pustelników, którzy na przemian sprawowali pieczę nad tym miejscem aż do XVIII wieku. Życie pustelnika wyznaczały modlitwa, uprawa ogrodu i przyjmowanie pielgrzymów wspinających się tu, by prosić o opiekę San Giorgio, patrona rycerzy i żołnierzy.
Pustelnia jest zawsze dostępna, bez biletu wstępu. Ścieżka z Sasso jest oznakowana, ale wymaga odpowiedniego obuwia i minimalnego przygotowania fizycznego: niektóre odcinki są strome i w deszczu mogą być śliskie. Zaleca się wizytę w godzinach porannych, gdy światło oświetla fasadę i portyk. Z Gargnano do miasteczka Sasso dojeżdża się w 5 minut samochodem.