Sanktuarium Montecastello
Siedemset metrów urwiska nad jeziorem: sanktuarium w Tignale, gdzie wiara i zawrót głowy spotykają się na skale.
Początki wiążą się z wydarzeniem wojennym: w 1522 roku, podczas wojen włoskich, francuskie wojska oblegały ufortyfikowany kościół wznoszący się na tej skale. Miejscowa ludność, zabarykadowana w sanktuarium, przypisała swoje ocalenie wstawiennictwu Matki Bożej. Od tamtej chwili kult narastał, aż miejsce to stało się jednym z najliczniej odwiedzanych sanktuariów maryjnych diecezji brescijańskiej.
Obecny kościół, odbudowany w XVII i XVIII wieku, wchłania w swojej strukturze pozostałości średniowiecznej fortyfikacji. Wnętrze zachowuje obraz ołtarzowy przypisywany Giovanniemu Andrei Bertanzie (początek XVII wieku) oraz czternastowieczny fresk Matki Bożej z Dzieciątkiem, przedmiot ludowej pobożności. Ściany boczne pokryte są wotami świadczącymi o wiekach wdzięczności i wiary: malowanymi tabliczkami, fotografiami, przedmiotami osobistymi i listami opowiadającymi o uzdrowieniach, uniknionych niebezpieczeństwach i otrzymanych łaskach.
Najbardziej spektakularnym punktem jest widokowy taras za absydą, zawieszony nad pustką: 700 metrów pionowego upadku aż do wód jeziora, z widokiem sięgającym w pogodne dni Niziny Padańskiej. Nigdzie indziej nad Gardą relacja między niebem, skałą a wodą nie jest tak skrajna i pierwotna.
Boczna kaplica, wykuta w skale, zachowuje ślady średniowiecznych fresków wotywnych i atmosferę skupienia, która kontrastuje z zawrotem głowy wywołanym przez taras.
Do sanktuarium można dojechać samochodem z Tignale (5 minut) lub dojść pieszo od jeziora, pokonując około 90-minutowe podejście historyczną ścieżką. Wstęp jest wolny i bezpłatny. Plac przed sanktuarium oferuje miejsca parkingowe i sezonowy punkt gastronomiczny. Zaleca się zwiedzanie wczesnym rankiem lub w późnych godzinach popołudniowych, gdy padające ukośnie światło podkreśla kontrast między skałą a jeziorem.