Zamek w Moniga
Największy obwarowany teren Valtenesi: mury Moniga, powstałe jako wspólne schronienie w X wieku.
Początki sięgają X wieku, okresu niszczycielskich najazdów węgierskich, które dotknęły Nizinę Padańską i tereny przedalpejskie. Wspólnota Moniga zbudowała pierścień murów z narożnymi wieżami na szczycie wzgórza, tworząc przestrzeń, w której rodziny mogły się schronić na dźwięk dzwonu alarmowego. Wewnątrz murów nie było pańskiego pałacu, lecz proste, tymczasowe budowle, magazyny i cysterna na wodę.
Z biegiem wieków, wraz z ustąpieniem zagrożeń, obwarowanie stopniowo przekształciło się w dzielnicę mieszkalną: zamożniejsze rodziny wybudowały własne domy wewnątrz murów, a otoczone murami miasteczko przybrało wygląd, który częściowo zachowało do dziś. Domy przylegające do murów, z fasadami z lokalnego kamienia i dachami krytymi dachówką, tworzą spójny i harmonijny zespół architektoniczny.
Główna brama wjazdowa, po stronie południowej, ma pełny łuk zwieńczony blankowaniem odbudowanym w XIX wieku. Druga, mniejsza brama otwiera się po stronie północnej, w kierunku okolicznych pól. Mury, zbudowane z rzecznych kamieni spojonych zaprawą, w niektórych miejscach osiągają 7 metrów wysokości i na krótkich odcinkach można po nich przejść.
Z wnętrza zamku, przez otwory w murach, roztacza się spokojny widok na winnice Valtenesi — krainy Chiaretto — oraz na jezioro. Wieża dzwonnicy, dodana w okresie weneckim, jest najwyższym punktem miasteczka.
Wstęp jest wolny i bezpłatny. Do zamku można dotrzeć z centrum Moniga po krótkim podejściu. Warto połączyć wizytę z odwiedzinami lokalnych winnic, które produkują Chiaretto, a Moniga uważana jest za jego kolebkę.