Katedra w Salò
Pięć wieków brescjańskiej sztuki wśród gotyckich i renesansowych naw: Katedra kryje dzieła Moretta, Romanina i organy Antegnatiego.
Fasada, pozostająca niedokończona w górnych partiach, posiada renesansowy portal z marmuru z Botticino, przypisywany Gasparo Cairano (początek XVI wieku), zdobiony puttami, festonami i motywami klasycznymi o dużej finezji. Centralna rozeta i gotyckie profilowania współistnieją z elementami już renesansowymi, świadcząc o dekadach pracy dzielących początek od zakończenia dzieła.
Trójnawowe wnętrze, ze sklepieniami krzyżowymi i cylindrycznymi filarami, kryje pierwszorzędne dziedzictwo artystyczne. Obraz głównego ołtarza to Złożenie do grobu przypisywane Paolo Veneziano (XIV wiek); w bocznych kaplicach znajdują się dzieła Zenona Weneckiego, Romanina i Moretta da Brescia — trzech mistrzów brescjańskiego malarstwa renesansowego. Złocony drewniany poliptyk kaplicy Najświętszego Sakramentu, dzieło niemieckiego snycerza z późnego XV wieku, to jeden z najrzadszych elementów wyposażenia.
Organy Antegnatiego, zbudowane przez słynną brescjańską rodzinę budowniczych organów w 1489 roku i wielokrotnie odrestaurowywane, wciąż działają i są wykorzystywane podczas koncertów muzyki sakralnej i barokowej, zwłaszcza w miesiącach letnich. Ich ciepłe, głębokie brzmienie wypełnia nawy dźwiękiem, który przetrwał pięć wieków.
Trzęsienie ziemi z 2004 roku spowodowało znaczne uszkodzenia struktury, wymagając wieloletnich prac renowacyjnych. Dziś Katedra odzyskała dawny blask, z odrestaurowanymi dziełami sztuki i wzmocnionymi elementami dekoracyjnymi.
Zwiedzanie jest wolne i bezpłatne. Zaleca się wejście w godzinach porannych, gdy światło przenika przez witraże, rozświetlając nawy ciepłymi barwami. Katedra znajduje się w sercu Salò, kilka kroków od nadbrzeżnej promenady i muzeum MuSa.
