Rocca di Manerba

De Rocca di Manerba is een kalkstenen voorgebergte dat zich in het meer uitstrekt als de boeg van een schip en bereikt een hoogte van 216 meter boven de onderliggende oever. Op zijn top mengen de resten van een middeleeuwse vesting die in 1575 op bevel van de Republiek Venetië werd vernietigd zich met sporen van nederzettingen die tot de Bronzentijd teruggaan, wat van deze plaats een van de meest gelaagde archeologische sites van het Gardameer maakt.

Het Archeologische en Natuurpark van de Rocca, opgericht in 2003, beschermt en geeft waarde aan een gebied van 90 hectare dat de rocca, de steile kliffen boven het meer, bossen van steeneiken en zomereiken en de stranden aan de voet van het voorgebergte omvat. Het Bezoekerscentrum, gelegen aan de ingang van het park, exposeert vondsten uit opgravingen: keramiek uit de Bronzentijd, bronzen fibulae uit de IJzertijd, Romeinse munten en middeleeuwse architecturale fragmenten.

De middeleeuwse vesting — waarvan omheiningswallen, de basis van een toren en een cisterne blijven bestaan — werd in de 11de eeuw gebouwd en controleerde de golf van Manerba en de scheepvaart in het centraal-zuidelijke deel van het meer. De vernietiging ervan, bevolen door Venetië nadat het kasteel een schuilplaats voor bandieten was geworden, was zo radicaal dat de stenen deels werden hergebruikt voor de constructies van het dorpje eronder.

De wandelroute naar de Rocca duurt ongeveer anderhalf uur, met een hoogteverschil van 200 meter op een goed gemarkeerd pad. De top biedt een rondomzicht dat ongeëvenaard is op het Gardameer: naar het noorden de Trentijnse bergen, naar het oosten de Veronaese oever met Lazise en Bardolino, naar het zuiden de vlakte, naar het westen het Isola del Garda en het schiereiland Sirmione. Bij zonsondergang steekt het profiel van de Rocca zich tegen het licht af en creëert een van de meest gefotografeerde natuurverschijnselen van het meer.

De flora bestaat uit mediterrane soorten — steeneiken, alaterni, terebinten — die groeien op de rotswanden die naar het zuiden zijn gericht, naast alpine soorten op de schaduwrijke noordhellingen. Voor vogelwaarnemers bieden de kliffen broedplaatsen voor slechtvalk en aalscholvers.

Toegang tot het park is gratis en het hele jaar mogelijk. De parkeerplaats bevindt zich aan de voet van het voorgebergte. Het wordt aanbevolen water en geschikt schoeisel voor het pad mee te nemen.