Twierdza w Manerbie

Twierdza w Manerbie to przylądek z wapiennej skały, wcinający się w jezioro niczym dziób statku, wznoszący się na 216 metrów nad leżącym poniżej brzegiem. Na jego szczycie pozostałości średniowiecznej twierdzy, zniszczonej w 1575 roku na rozkaz Republiki Weneckiej, mieszają się ze śladami osadnictwa sięgającymi epoki brązu, co czyni to miejsce jednym z najbardziej wielowarstwowych stanowisk archeologicznych nad Gardą.

Park Archeologiczno-Przyrodniczy Rocca, utworzony w 2003 roku, chroni i udostępnia obszar 90 hektarów obejmujący twierdzę, strome klify nad jeziorem, lasy dębu ostrolistnego i omszonego oraz plaże u podnóża przylądka. Centrum dla Zwiedzających, znajdujące się przy wejściu do parku, prezentuje znaleziska odkryte podczas wykopalisk: ceramikę z epoki brązu, brązowe zapinki z epoki żelaza, rzymskie monety oraz średniowieczne fragmenty architektoniczne.

Średniowieczna twierdza — z której zachowały się mury obwodowe, podstawa wieży i cysterna — została wzniesiona w XI wieku i kontrolowała zatokę Manerby oraz żeglugę w środkowo-południowej części jeziora. Jej zniszczenie, nakazane przez Wenecję po tym, jak zamek stał się kryjówką bandytów, było tak radykalne, że kamienie częściowo wykorzystano do budowy leżącego poniżej miasteczka.

Trasa zwiedzania twierdzy zajmuje około półtorej godziny, z przewyższeniem 200 metrów na dobrze wytyczonej ścieżce. Ze szczytu rozciąga się widok o 360 stopniach, który nie ma sobie równych nad Gardą: na północy góry trydenckie, na wschodzie weroneński brzeg z Lazise i Bardolino, na południu równina, na zachodzie Wyspa Garda i półwysep Sirmione. O zachodzie słońca sylwetka twierdzy rysuje się pod światło, tworząc jeden z najczęściej fotografowanych naturalnych spektakli nad jeziorem.

Roślinność obejmuje gatunki śródziemnomorskie — dęby ostrolistne, ałatan i terpentynowce — rosnące na skałach wystawionych na południe, obok gatunków alpejskich na cienistych zboczach północnych. Dla miłośników obserwacji ptaków klify są miejscem gniazdowania sokołów wędrownych i kormoranów.

Wstęp do parku jest bezpłatny i możliwy przez cały rok. Parking znajduje się u podnóża przylądka. Zaleca się zabranie wody i obuwia odpowiedniego do wędrówki po ścieżce.