Zamek Scaligerów w Castelnuovo

Castelnuovo del Garda zawdzięcza swoją nazwę właśnie temu zamkowi — „nowej” twierdzy, która w XIV wieku zastąpiła starsze budowle obronne na strategicznym wzniesieniu między jeziorem a równiną werońską. Zamek Scaligerów w Castelnuovo, zbudowany przez ród della Scala w XIV wieku, był częścią systemu obronnego, jaki Scaligerowie wznieśli wzdłuż wschodniego brzegu Gardy, aby kontrolować teren i szlaki handlowe.

Twierdza ma nieregularny, czworokątny plan z narożnymi wieżami, centralną wieżą główną oraz krenelażowym murem obwodowym, dostosowanym do ukształtowania wzgórza. Fosa, dziś w dużej mierze zasypana, otaczała cały kompleks, co wymagało zwodzonego mostu przy wjeździe — rozwiązania typowego dla architektury militarnej rodu della Scala.

Po Scaligerach zamek przeszedł w ręce mediolańskich Viscontich (1387), a następnie Republiki Weneckiej (1405), która utrzymywała jego funkcję garnizonową aż do upadku Serenissimy w 1797 roku. Pod rządami Wenecji zamek został włączony do systemu obronnego Quadrilatero, służąc jako punkt oparcia między twierdzami w Peschierze i Weronie. Poszczególne fazy budowy — okresu della Scala, wisconckiego i weneckiego — są nadal widoczne w murach i technikach budowlanych.

Zamek znajduje się w centrum miejscowości, otoczony niewielkim parkiem, który łagodzi jego surowy wygląd. Mury zewnętrzne są dobrze zachowane i częściowo można je obejść od zewnątrz, co oferuje widoki na miasteczko i okoliczne morenowe wzgórza. Wnętrze, będące własnością prywatną, nie jest regularnie udostępniane zwiedzającym, ale otwiera się przy okazji wydarzeń kulturalnych, rekonstrukcji historycznych i dni dziedzictwa.

Można do niego dotrzeć z centrum Castelnuovo del Garda w kilka minut pieszo. Miejscowość znana jest przede wszystkim z bliskości Gardalandu — największego włoskiego parku rozrywki — ale zamek zasługuje na odwiedziny tych, którzy chcą poznać historię kryjącą się za nazwą i średniowieczny rys skryty za nowoczesnymi atrakcjami.